1993

Сергеј Шаргунов

700 ден.

498 стр., 200 х 140 мм, 2025 г.

Награди „Национален бестсе­лер“ и „Јасна Полјана“

Романот „1993“ е семејна хроника испреплетена со исто­риско истражување. Во 1993 година се случува граѓанска војна во центарот на Москва, како последица на Руската уставна криза. Во основата на приказната се два лика, брани партнери. Тој и таа се на спротивните страни на барикадите. Приказната за едно семејство одеднаш излегува дека е приказна за целата земја. Романот „1993“ е семејна приказна сместена во ера на промени, еден од нај­теш­ките периоди за Русија, кој заврши со крвопролевање. Непомир­ливоста на двете страни ја менува судбината на двајца блиски луѓе.

Без супер херои, без драматични ликови но динамично и со многу дијалози, преку секојдневјето на брачниот пар Лена и Виктор и нивната петнаесетгодишна ќерка Тања, авторот исцртува жива и впечатлива слика на едно бурно и бунтовно време, време на големи надежи, на големи разочарувања, на фрустрациии и значајни пресврти.

...Есен 1993 година. Скромното семејство Брајанцев живее во московскиот регион: таткото и мајката работат во службата за итни случаи, ќерката оди на училиште и се грижи за козата Асија. Зошто талентиран инженер и вработен во Министерството за одбрана се најдоа на маргините на животот?

Таа 1993 ги прави Брајанцеви идеолошки противници: Лена му верува на Елцин, Виктор отишол да го брани Белиот дом...

Сергеј Шаргунов го истражува расколот во земјата и во секое семејство, но главниот тон на приказната не е социјално-политички. Книгата е проткаена со големо сочувство за чесниот човек кој се нашол под ударниот бран на голема историска драма.

Сергеј Шаргунов вели: „Не пишував за политика. Ова е роман за љубовта и достоинството, заведувањето и искушението – но пред сè за вечната очајна потрага по правда, толку карактеристична за рускиот човек“.

Книгата главно се заснова на личните впечатоци на авторот. Шаргунов уште како тинејџер, бегајќи од дома и одејќи на барика­ди­те, станал директен очевидец на пресметката во Белиот дом. Подоцна работел во собраниската комисија за истражување на наста­ни­те од 21 септември до 4 октомври 1993 година. Во романот, истори­јата на едно измислено семејство е комбинирана со личната меморија на авторот.

Романот првпат беше објавен во 2013 година и освои неколку награ­ди. Критичарите го забележаа талентот на Шаргунов како соција­лен писател, вешто плетејќи заплет и „семејна драма“.

По повод 30-годишнината од настаните за кои пишува во романот, во 2023 година се направи филмска адаптација на романот „1993“ – документарниот филм „Децата на октомври“, во кој се раскажани потресните приказни на младите идеалисти кои загинале во близина на Белиот дом.

Романот „1993“ ги освои наградите „Национален бестсе­лер“ и „Јасна Полјана“.

Сергеј Александрович Шаргунов (1980, Москва) е руски писа­тел, новинар и јавна личност. Познат е како социјален писа­тел. Претсе­да­тел е на Здружението на синдикати на писатели и издавачи на Русија. Бил радио и телевизиски презентер на програмите „Отворе­на книга“ на каналот „Култура“ и „Дванае­сет“ на каналот „Русија-24“. Пратеник на Државната дума на Федералното собрание на Руската Федерација при два избора (избран од сојузната листа на кандидатите на Кому­нис­тичката партија на Руската Федерација), прв заменик-претседател на Комисијата за култура. Од февруари 2018 година е заменик-претсе­дател на Сојузот на писателите на Русија. Од август 2019 година, тој е член на Советот за руски јазик при претседателот на Руската Феде­ра­ција. Член на Друштвото за руска литература и на Патријаршискиот совет за култура. Од мај 2019 година е главен и одговорен уредник на списанието „Јуност“, потоа главен и одговорен уредник на веб-стра­ницата „Слободен печат“.

Добитник е на неколку награди: Награда на Владата на Руската Федерација во областа на културата (2019), на националната награда „Голема книга“, на независната награда „Деби“ во категоријата „Глав­на проза“, на Московската државна награда во областа на литера­ту­рата и уметност, на италијанската награда „Аркобалено“, „Москва-Пен““, книжевна награда „Горки“, двапати финалист на „Национален бестселер“.

Првиот роман „Детето е казнето“ (награда „Деби“) е објавен кога авторот наполнил 20 години (2000), потоа се појавија: „Ура!“ (2003), „Како се викам?“ (2006), „Птичји грип“ (2008), „Битка за воздухот на слободата“ (2008), „Книга без фотографии“ (2011, потесен избор за наградата „Национален бестселер“), „1993“ (2013), „Бркање на вечната пролет“ (2016), „Свои“ (2018), „Саров. Два подвига“ (2021).

Преводот од руски јазик е на Ленче Тосева и Олга Панкина.