Поетскиот дискурс во наставата

Ана Витанова Рингачева
ПОЕТСКИОТ ДИСКУРС ВО НАСТАВАТА
200,00 ден. 

Предмет на истражување на Ана Витанова Рингачева во овој труд е поезијата и нејзините специфики, особености и различности, со посебен акцент на интерпретацијата на поетскиот текст во наставата по литература во средното образование.

 Трудот е поделен на три дела, насловени со: 1. Уметноста во сите нејзини форми, 2. Поезијата како акт на комуникација и 3. Наставна интер­пре­та­ција на поетски текст. На овие три главни структурни еле­мен­ти на трудот им претходи, секако на почетокот, Воведот, а на крајот следи Заклучокот, како завршен дел, во кој се дадени сумирани резултатите од научно-истражувачката работа, кои пак, како такви би требало да претставуваат основа за идни истра­жу­вања од областа на методиката, како можност за унапредување на наставната методологија. Апликативно поставените тези, Ана Витанова Рингачева, ги проверува врз примери од поезијата на Блаже Конески.

Проф. д-р Виолета Димова во предговорот, меѓу другото, пишува:

„Низ внимателно избрани методички постапки, принципи, наставни средства и форми на работа и со добра мотивација, како подготовка за успешна реализација на наставниот час, Ана Витанова Рингачева ја постигнува целта, а тоа е да внесе нови и свежи идеи и да го актуализира веќе кажаното во науката за книжевноста, во лингвистиката, `облекувајќи ги во ново руво` веќе постојните лингвистички правила за функционирање на јазикот, како и современите литературолошки методи, врз кои се базира современата наставна методологија.“

Овој труд дава една поинаква, нова и посвежа форма на наставната интерпретација на поетски текст во наста­ва­та по литература и го посочува актот на комуникација во обработката на литературниот текст.

Во заклучокот, меѓу другото, Витанова Рингачева пишува:

„Низ страниците на овој труд сакав да ја поставам и докажам тезата дека, читањето на еден поетски текст е всушност посебен, специфичен акт на комуникација меѓу текстот и читателот, што нема никакви сличности со кој било друг вид комуникација. Особено внимание му беше посветено на наставниот час како плодна почва и место на кое таа специфична комуникација ќе ги даде најдобрите резултати. Наставата по литература е всушност просторот, а самиот наставен час е времето, како два неопходни услова што мора да се исполнат за да се создаде поволна клима за интерпретација на поетскиот текст.“